Begin februari is in Oeganda altijd een spannende tijd. Het nieuwe schooljaar start. Maar anders dan in Nederland weten scholen daar niet van tevoren hoeveel leerlingen zij mogen verwelkomen. Geen inschrijvingen maanden vooruit. Geen zekerheid. Het hangt simpelweg af van de economische situatie van ouders.
In de regio Jinja, waar wij actief zijn met ons EQUIP-programma, is die situatie momenteel niet eenvoudig. De prijs van suikerriet – een belangrijke bron van inkomsten voor veel gezinnen – is sterk gedaald. Inkomen staat onder druk. Dat merken we overal. Timmermannen hebben in februari minder opdrachten. Een nieuwe tafel kan wachten. Schoolgeld niet.
Het geld dat er is, wordt geïnvesteerd in onderwijs. Voor ons, opgegroeid in Nederland waar onderwijs een recht is en veelal grotendeels door de overheid wordt bekostigd, is dat soms moeilijk te bevatten. Daar is onderwijs een dagelijkse onzekerheid. Een keuze. Een offer.
Juist daarom ben ik trots dat wij vorig jaar 135 jongeren via een studiebeurs naar school hebben kunnen laten gaan. 135 beurzen – een getal in het jaaroverzicht 2025. Maar achter dat getal gaan 135 verhalen schuil. 135 kansen. 135 keer perspectief.
Soms lijkt een studiebeurs een klein gebaar. In werkelijkheid kan het een levenspad veranderen.
En precies daarom doen we wat we doen.
Arjan van Dijk
Voorzitter Gered Gereedschap